23. febrúar – 15. mars
Þegar þetta er skrifað blæs hann duglega að norðan. Ekki ætla ég að taka svo djúpt í árinni að segja að nú sé okkur að hefnast fyrir góðan vetur en síðustu daga hefur veturinn látið á sér kræla.
Í þetta skiptið eru óvenju margar vikur undir í dagbókarfærslunni þar sem inn á milli tók ég mér viku frí.
Fyrsta vikan sem hér er til umfjöllunar hófst á fundi framkvæmdaráðs eins og vanalega. Að honum loknum tók við undirbúningur byggðarráðsfundar sem var á dagskrá eftir hádegið. Á honum tilnefndi ráðið fulltrúa í raflínunefnd vegna Holtavörðuheiðarlínu 1 sem áformað er að leggja frá Klafastöðum í Hvallfirði að nýjum tengipunkti á Holtavörðuheiði. Landsnet fór fram á skipun nefndarinnar vegna deilna um legu línunnar. Einnig var lögð fram til kynningar tilkynning um veitingu styrks til sveitarfélagsins vegna fráveituframkvæmda en nú er unnið að því að koma upp fyrsta stigs hreinsun á fráveituútrásir. Verkefni sem gert er ráð fyrir að unnið verði í áföngum næstu ár. Að síðustu var farið yfir niðurstöðu vátryggingaútboðs og samþykkt að taka lægsta boði sem var frá VÍS. Með tilboðinu er náð fram hagstæðari kjörum en áður var og jafnframt aukinni tryggingavernd. Fundargerð fundarins er aðgengileg hér.
Á þriðjudeginum fengum við þingmenn Framsóknarflokksins í heimsókn. Þau fóru í nokkrar heimsóknir og komu svo í Ráðhúsið, funduðu með sveitarstjórn og fengu kynningu á stöðu og framtíðarhorfum. Áttum við gott spjall um helstu áherslumál. Það er afar mikilvægt að vera í góðum tengslum við þingmenn svo þau séu meðvituð um stöðu og horfur í sveitarfélaginu. Þigmenn Sjálfstæðisflokksins voru svo á ferðinni á miðvikudeginum en því miður náði ég ekki að hitta þá. Þeir fóru sömuleiðis í nokkrar heimsóknir og hittu sveitarstjórn í Ráðhúsinu sem fór yfir helstu áherslumál. Önnur verkefni þessa tvo daga voru af ýmsum toga, vinna við uppsetningu velferðartorgs fyrir starfsmenn sveitarfélagsins, fjármálatengd mál, frágangur mála eftir byggðarráðsfund vikunnar, undirbúningur landbúnaðarráðsfundar, undirbúningur styrkvegaumsóknar til Vegagerðarinnar, vinna við verkefnið Ljóðastígur sem við fengum styrk til úr Uppbyggingarsjóði Norðurlands vestra svo fátt eitt sé talið. Ég hef einnig hafið undirbúning þess sem við tekur að afloknum sveitarstjórnarkosninga með gerð gátlista yfir nefndir og ráð sem ný sveitarstjórn þarf að tilnefna í, breytingar sem þarf að gera á ýmsum skráningum o.s.frv. vann ég nokkuð í þeim lista þessa vikuna.

Heimsókn þingmanna Framsóknarflokksins.
Á fimmtudeginum sat ég ýmsa innanhússfundi ásamt því að sitja kynningarfund Sambands íslenskra sveitarfélaga um frumvarp til laga um rýmiseignir og afnám undanþágu orkumannvirkja frá fasteignamati. Mikilvægt mál sem innviðaráðherra hyggst mæla fyrir í þinginu innan tíðar. Ég fór svo á opnun nýs glæsilegs skrifstofuseturs á Skagaströnd síðari hluta dags.
Föstudaginn nýtti ég í frágang fjölda mála þar sem ég var í fríi vikuna á eftir. Ég hef oft sagt að síðustu dagarnir fyrir frí eru drjúgir í uppsópi og það var raunin þennan dag.
Ég varði vikunni á eftir svo á skíðum í Svíþjóð með stórfjölskyldunni í kærkomnu og afar góðu fríi.
Vikan þar á eftir var líka óvenjuleg en á mánudagsmorgninum fór ég ásamt hópi fólks á vegum Eims til Írlands þar sem við kynntum okkur tækifæri í sniglarækt. Nýsköpun og þróun í landbúnaði er mikið vaxtartækifæri á okkar svæði sem var megin ástæða þess að ég fór í þessa ferð. Ræktun af þessum toga býður líka upp á nýtingu glatvarma frá hitaveitu til sveita. Þ.e. nýtingu blæðinga til verðmætasköpunar. Í ferðinni voru bændur af Norðurlandi vestra, Norðurlandi eystra og Vesturlandi. Fengum við innsýn inn í hvernig sniglabúskapur gengur fyrir sig. Það er mat mitt eftir þessa ferð að um gott tækifæri sé að ræða fyrir bændur þar sem aðgengi að heitu vatni til húshitunar er gott. Sniglar eru eftirsótt vara til manneldis og eru þá í flokki lúxusvöru en eru einnig nýttir sem gæludýrafóður, einkum fyrir skriðdýr og fæst einnig gott verð fyrir þann hluta framleiðslunnar. Lífsferill snigla er áhugaverður en þegar snigillinn er kominn í ákjósanlega stærð er hægt að kæla hann niður svo hann leggst í dvala og geyma hann þannig í 2-3 ár án þess að hann tapi gæðum. Svo virðist einnig sem stofnkostnaður við búskap sem þennan sé í lágmarki miðað við margt annað einkum ef til staðar er húsnæði sem nýta má. Við heimsóttum Peter Monaghan sniglaræktanda og fjölskyldu hans á Inis Escargot. Hér er heimasíða þeirra fyrir þau sem eru áhugasöm. Þeim bendi ég líka á að hafa samband við Sigurð Líndal hjá Eimi. Ég bind vonir við að hér á svæðinu verði einhverjir sem prófi sig áfram með þennan búskap.
Meðan ég var fjarverandi gekk lífið sinn vanagang í Ráðhúsinu. Haldinn var byggðarráðsfundur þar sem m.a. var farið yfir niðurstöðu örútboðs á rafmagnskaupum sveitarfélagsins. Þar eins og í tryggingaútboðinu sem fjallað var um hér að framan náðist fram þónokkur sparnaður. Alveg eins og í heimilisbókhaldinu þarf að hafa augun á þessum þáttum og bjóða út reglulega. Ákveðið var að taka tilboði Straumlindar. Fundargerð byggðarráðs er hér. Einnig var í fjarveru minni haldinn landbúnaðarráðsfundur sem ég undirbjó og boðaði áður en ég fór. Á honum var fjármagni til heiðagirðinga úthlutað, bókað var um fjarskipti í dreifbýli vegna lokunar 2G og 3G senda, fjallað um umsókn um framlög til viðhalds styrkvega ásamt því að bókað var um framgöngu MAST vegna áhættuflokkunar bæja vegna riðu. Fundargerðin er hér.
Þessar þrjár vikur sem hér var fjallað um voru því nokkuð óvanalegar þar sem ein fór í frí og önnur í ferðalag. Frívikuna leyfði ég mér þann munað að kíkja ekki á tölvupóst enda bý ég svo vel að eiga einstaklega gott samstarfsfólk sem hleypur undir bagga þegar ég er fjarverandi. Vikuna á Írlandi vann ég svo utan þess tíma sem við vorum í sniglavinnu enda má sinna mjög mörgum verkefnum þó ekki sé setið á skrifstofunni.
Læt fylgja með nokkrar myndir úr ferðinni til Írlands
Sniglarnir eru látnir vepa eggjum sínum í blómapotta. Salinn þarf að þrífa hátt og lágt á þriggja daga fresti. Þá er skipt um potta. Eggin eru tekin úr þeim og sett í "útungunarbakka".

Egg úr nokkrum pottum. Þau eru svo geymd við ákveðið hitastig þar til þau "klekjast út".

Ræktunargöng sem Peter hefur þróað fyrir íslenskar aðstæður. Í beðunum verður ræktaður gróður sem fóðrar sniglana að hluta og er líka skjól fyrir þá. Tauslóðarnir eru nokkurskonar brautir fyrir sniglana til að ferðast á svæðinu. Til að tryggja að sniglarnir fari ekki út fyrir beðin eru annaðhvort settar upp rennur með salti eða rafmagnsborðar umhverfis beðin. Á Íslandi yrði þessi hluti ræktunarinnar innanhúss en sniglarnir þurfa skýr skil dags og nætur. Þeir sofa þegar bjart er en nærast aðeins í myrkri.

Á Írlandi fer ræktunin að hluta til fram utandyra sem ekki yrði gert á Íslandi. Hér er akur þar sem sniglarnir eru ræktaðir yfir sumartímann. Tjaldað er yfir hann með neti til að koma í veg fyrir afrán fugla. Galvaníseruðu borðin eru til að koma í veg fyrir að mýs og rottur komist inn á ræktunarsvæðið.

Peter hefur þróað sínar aðferðir í öllum skrefum framleiðslunnar með það fyrir augu að fækka handtökum. Hér þjappar hann mold í pottana sem sniglarnir svo verpa eggjum sínum í.

Hér liggja sniglar í dvala í kæli og eru tilbúnir til afgreiðslu þegar pantanir berast.

Við fengum auðvitað að smakka herlegheitin. Hér eru þeir bornir fram djúpsteiktir í tempuradeigi og smökkuðust afar vel. Erfitt að segja hverju kjötið líkist, mætti helst segja kolbrabba eða slíku. Hópurinn sauð sniglana sjálfur og pillaði úr skelinni áður en þeir voru matreiddir.